hayat ne kadar garip

beş dakika sonrasını asla tahmin edemiyoruz aslında ,

başımıza ne geleceğini asla bilemiyoruz ,

yapmak istemediğimiz şeyleri yapıp .planladığımız şeyleri

 yapamıyoruz bazen.

aslında bu çok korkunç birşey.karşımıza nezaman ne çıkacak

ne olaylar yaşayacağız bilmeden

yaşayip gidiyoruz bu dünyada.

yani bence yuvarlanıp gidiyoruz.

tabi ben bazen bazı aptallıklar yapıyorum.sonrada içinden

 çıkamıyorum işin .

ne üzücü hayatmış bee

bi rahat vermiyo insana

bi olay bitiyo bir diğeri başlıyo .böyle devam edip gidiyor

aceba sadece benim hayatımmı böyle hı

valla bence benim hayatım biraz fazla çalkantılı .

off valla bitmez bu aptallıklarım benim kendi başımı

sıkıntıya sokmakta üstüme yok ...

nevar sanki akıllı uslu bi insan olsaydımda sessiz sakin

 yaşasam olmaz mı ?

uslan artık deli gönüül bak gelip geçiyor ömür

        Hayal şehrine hoşgeldiniz bu hayal şaehrinin dış görünüşü daha içine girmediniz ama hayal şehrine girmeniz için üye olmanız gerekli eğer üye değilseniz bu şehre girer ama yarışmalara katılamazsınız...
  
   Hayal şehrinde deniz kızları değişik evler sizlere ilginç bilgi veren rehberler ve yarışmalar yani aradığınız herşey bu şehirde her haftanın bir adı var mesela bu hafta çiçek haftası ileriki günlerde şehirle bağlantımız olacak hoşçakalın ve istek üzerine orman perisi geri dönüyor

Çanakkale Türküsü

Çanakkale içinde vurdular beni

Ölmeden mezara koydular beni

Of gençliğim eyvah

Çanakkale köprüsü dardır geçilmez

Al kan olmuş suları bir tas içilmez

Of gençliğim eyvah

Çanakkale içinde aynalı çarşı

Anne ben gidiyorum düşmana karşı

Of gençliğim eyvah

Çanakkale içinde bir dolu testi

Anneler babalar ümidi kesti

Of gençliğim eyvah

Çanakkale'den çıktım yan basa basa

Ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa

Of gençliğim eyvah

Çanakkale içinde sıra söğütler

Altında yatıyor aslan yiğitler

Of gençliğim eyvah

Çanakkale'den çıktım başım selamet

Anafarta'ya varmadan koptu kıyamet

Of gençliğim eyvah

    *ihsan Ozanoğlu tarafından annesinden derlenmiştir     

Bu blogda neyi farklı yapmam gerekir diye düşünürken birden şunun farkına vardım.Aslında birşeylerin farklı olmasına gerek yoktu.Gerekli olan sadece yapılan şeyin en iyi olmasıydı....

Ülkenin birinde iki gerçek dost yaşarmış.Birinin malı,

malı gibiymiş.
Anlaşılan o ülkede dostluk, bambaşkaymış...

Bir gece ülkede herkes dalmış derin uykulara.Orada güneş battı mı, fırsat bu fırsat der,uykunun tadını çıkarırmış millet.

Gece yarısı bizim dostlardan biri, fırlamış yatağından,koşmuş doğru dostunun evine.
Uyandırmış hizmetçileri tatlı uykularından...

Dostu, yukarıdan duymuş sesini. Hemen kaptığı gibi kılıcını, kesesini, koşmuş dostunun yanına...

"Hayrola!" demiş, merak içinde, soluk soluğa...
"Sen, kolay kolay uyandırmazsın kimseyi,uykuyu da seversin üstelik.
Kumarda kaybettiysen; al şu keseyi.Evini bastılarsa; işte buradayız ben ve kılıcım.
Haydi gidip haklarından gelelim.Yalnız yatamaz mı oldun yoksa???
Benim güzel cariyeyi al git öyleyse..."

"Yok a canım." demiş dostu... "Ne o, ne de bu.
Rüyamda biraz düsünceli gördüm seni...Sakın başı dertte olmasın deyip koştum.
Kusura bakma dostum!"

Gerçek bir dostu olmak ne güzel bir şey!Derdini açmanı beklemez bile...
Kendi bulup söylemek ister, belki sen çekinirsin diye.
Sevdiği insanın üstüne titrer,bir düşten, bir hiçten nem kapar.